top of page

haar

VERHAAL

Licht

 

Griet is geboren is 1964 in een warm en liefdevol nest. Haar moeder en vader waren tedere mensen die veel liefde en genegenheid naar elkaar toe toonden. Griet en haar twee jaar oudere broer groeiden dan ook op met veel liefdevolle omhelzingen.

Wanneer Griets moeder en vader elkaar liefdevol knuffelde, stond Griet vaak met grote ogen te kijken bij het zien van zoveel zachtheid. Haar ouders namen haar er dan bij in hun omhelzing. Zo leerde Griet al van jongs af aan het belang van koestering, veiligheid en warm menselijk contact.

 

Op school was Griet een graag gezien meisje. Ze was een stralend kind en had al op jonge leeftijd inzicht in de noden en behoeften van andere kinderen. Ze hielp de juf zelfs een beetje mee in de klas met de zorg voor klasgenootjes. Griet was als het ware een bloemenmeisje: reeds van kleins af aan had ze het gevoel dat er bloemetjes op haar pad groeiden, die haar leven dat sprankeltje magie gaven...

 

Toen Griet 14 jaar was, gebeurde er iets zeer ingrijpends in haar leven. Op een zondagochtend kreeg het gezin telefoon dat er iets heel erg was gebeurd met haar vader tijdens het fietsen. Hij was door een hartaderbreuk van zijn fiets gevallen. Zijn vrienden durfden de harde waarheid niet te vertellen aan het gezin, waardoor ze op weg naar het ziekenhuis nog steeds de hoop koesterden dat het wel goed zou komen. Aangekomen in het ziekenhuis bleek dat Griets vader reeds overleden was vanaf het moment van zijn val.

 

Griet steunde haar moeder zo goed als ze kon in haar diepe verdriet. Ze zou zich flink en sterk houden. Maar 's nachts in haar bed voelde ze de pijn van de vele knuffels en liefde die ze had gekregen, en die ze nu zo hard moest missen. Het licht van het bloemenmeisje doofde een beetje...

 

 

Liefde

 

Kort na het overlijden van haar vader, bracht het leven Griet een knappe vriend. Geert leek wel haar vader in het jong. Voor Griet was hij een enorme steun om het overlijden van haar vader te verwerken. Geert steunde Griet ook erg bij haar schoolwerk. Hij werkte bij het leger en elke zondagavond wuifde Griet hem uit aan de trein, om hem op vrijdag weer met open armen te ontvangen. Griet had het gevoel dat Geert de man van haar leven zou zijn. De bloemetjes op haar pad, die verminderd waren in aantal toen haar vader was gestorven, groeiden nu terug ietsje zachter verder...

 

Toen Griet 18 jaar was, gebeurde er het onvoorstelbare. Op een nacht kregen ze telefoon van de burgemeester van Mechelen, die de nonkel was van Geert. Ze kregen te horen van Geert was 'verongelukt' met de moto. Griet herinnert zich nog goed hoe ze rondjes begon te lopen in het huis om zichzelf te kalmeren. Ze probeerde zichzelf hoopvol toe te spreken dat 'verongelukt' niet perse 'dood' betekent. Toen de burgemeester bij hen thuis aankwam, bevestigde hij echter eerlijk dat Geert was overleden...

 

Deze verlieservaring, bovenop het verlies van haar vader, zorgde voor een donkere periode in Griets leven. Griet sloot haar emoties grotendeels af. De bloemetjes op haar pad stopten met groeien...

 

Later............

In bijberoep startte Griet haar massagepraktijk de Zoute Ziel op om zo het evenwicht tussen: werken met haar hoofd en hart te bewaren. 

Ze paste toen allerlei massagevormen al toe zoals Vunkuwa massage, Holistisch Pulsing, Basis Shiatsu massage en Lomi lomi massage,

dit alles omvattend werd de intuïtieve massage geboren.

 

Lachen

 

Wanneer de rust een beetje terugkeerde in haar leven, kwam ze via een buurvrouw in contact met cursussen in het Oost-west-centrum. De menselijke psyché had Griet altijd al geboeid, en daarom schreef ze zich in voor een cursus 'Ik en de ander' (2003/Luc Cuypers) in het OWC Orval. Op het laatste moment kon de buurvrouw, die de cursus samen met Griet ging volgen, toch niet mee. Griet voelde in heel haar lichaam dat het een belangrijke stap was dat ze deze cursus nu 'alleen' ging doen. Het voelde als een nieuwe, belangrijke fase in haar leven...!

 

Na deze cursus kreeg Griet de smaak te pakken. Ieder jaar ging Griet enkele dagen vrijwilligerswerk doen in Orval, en nam ze deel aan het Nieuwjaarsfestival

(15 x). Ze volgde onder meer een vijfdaagse Tantracursus in het OWC en verschillende jaaropleidingen Tantra, ook in ‘t Malscheland en in Twello. Griet voelde steeds meer dat dansen ook een grote passie was in haar leven. Ze volgde een aantal jaren 5 ritmes dans, 7 jaar Biodanza bij Annette in Antwerpen en bij Catherine Telfort in Nederland, als ook een aantal cursussen Aqua Biodanza in Malmedy.

 

 

Griet assisteerde gedurende 8 jaar bij het Innerlijk Kind werk in het OWC en bij het Waterwiegen wat nu Hummingwave is geworden. De laatste jaren voelt zij echter dat ze ook heel graag zelf groepen wil begeleiden. en volgt ze nu in 2020 de 2 jarige opleiding in de Mystieke school bij Tanja Thijs in Herstelt. 

Ze ging zich ook meer oriënteren op het bewegen van zwangere vrouwen in water van 37°.

Ook volgde ze de 2 jarige opleiding 'Mystieke dans' bij Sandra Liekens om door middel van haar eigen passie dichter bij de kern van zichzelf (en anderen) te komen. 


 

Sinds Griet haar eigenweg terug heeft gevonden  groeien er opnieuw bloemetjes op haar pad...

Griets motto in het leven is dan ook, zoals de titels het al verraden: Licht, Liefde en Lachen 

en daarbij ook:

ik wil het, ik doe het, ik kan het.

Er werd haar een leven geschonken als een kind van Licht, in een gezin vol Liefde waar ze oprecht kon Lachen van geluk. Het leven bracht haar ook veel pijn en harde lessen, maar Griet slaagde er door de warme, liefdevolle basis die ze van thuis uit meekreeg des te meer in om haar pijn te transformeren en op te groeien tot een wijze, gelukkige vrouw, die anderen veel te bieden heeft. Vanaf 2018 is Griet dan ook zelf aan de slag gegaan om mensen in hun basisbehoefte te voorzien en te steunen via verschillende massage vormen én Hummingwave om zo meer rust te brengen bij de andere. 

Datgene geven, wat ze in haar eigen jeugd, dankzij haar vader en moeder, zo sterk heeft mogen ervaren.

Graag gezien worden!

én dus GRAAG ZIEN!
 

Griet augustus 2020 Lier 4.jpg
bottom of page